Nederlandse popmuzikanten die van het zingen in het Engels op hun moers taal overstappen, daar hebben we er meer van gezien de laatste jaren. Sinds kort heeft ook Beatrice van der Poel zich bij dit peloton van taalverspringers gevoegd, en meteen ook maar in de kopgroep. Eindelijk heeft zij dan haar stem gevonden. Daar heeft ze eerst een aantal bands voor moeten verslijten, onder anderen Beeswamp en Fish Hospital plus haar jazzy alter ego Miss Bee. Langzaam Los heet daarom heel toepasselijk haar solodebuut, dat geproduceerd is door haar wapenbroeder Wouter Planteijdt die zijn medebandleden van Sjako! heeft ingezet als begeleidingsband.

Beatrice’s overstap naar het Nederlands heeft Maarten van Roozendaal eigenlijk op zijn geweten. De twee werden enkele jaren geleden aan elkaar voorgesteld door notoire brulboei Bob Fosko (met wie ze ooit teksten van Remco Campert declameerde in de dwarse bigband Corrie & De Grote Brokken). Met z’n drietjes deden ze een Nederlandstalige show op de Parade en van Roozendaal werd daar haar artistieke maatje. “Vanaf dat moment begon ik me te verdiepen in de Nederlandse taal. De tijd was er rijp voor. Maarten gaf mij het duwtje in de rug,” blikt Beatrice terug.

In de periode voorafgaande aan de herontdekking van de taal die we elke dag spreken, was Beatrice meer bezig met het uitvoeren van andermans werk. “Maar plots begon ik weer voor het eerst in lange tijd te creëren,” klinkt ze oprecht verbaasd over zichzelf. “Ik trad sporadisch op met eigen werk en zong ook het lied ‘Oude Liefde Stinkt’ met een tekst van Maarten en op muziek van Wouter. En het werd me daar toch stil in die Paradetent! Ik weet nog dat ik dacht: hé, dit komt aan, dit lijkt wel een succes!” Die ervaring smaakte naar meer, en dat resulteerde in Langzaam Los, waar dat ene nummer waar het allemaal mee is begonnen ook op staat met een glansrol voor Rob Stoop (uit de musical Ja Zuster, Nee Zuster) op accordeon.

Naast Rob Stoop en Sjako!’s Wouter Planteijdt (gitaar), Thijs Vermeulen (bas) en Richard Heijerman (drums), doet een ware stellar cast aan topmuzikanten mee. Zo is daar een oud-strijder uit de Beeswamp­tijd, voormalig Kane­drummer Martijn Bosman, die incidenteel de trom slaat. Een ander honorair lid van Kane, Nico Brandsen, speelt Hammond orgel op de nummers ‘Spinsels’ en ‘Duizend Jaren Slaap’. Ook present is baritonsaxofonist Roland Brunt van The Haarlemmerdijk Horns, de blazerssectie van de Dijk, terwijl oud Urban Dance Squad­gitarist Rene´ van Barneveld de dobro laat vlammen op de bluesy track ‘In Naam Der Liefde’.

De CD gaat van pop, naar blues, soul en naar wat we maar gemakshalve kleinkunst zullen noemen. Als een “wilde” Liesbeth List die samen met Irma Thomas een glas wijn drinkt, klinkt haar stem met het hart op de tong. Twee liedjes zijn bewerkingen in het Nederlands van oorspronkelijk Engelstalig repertoire. Ruler Of My Heart van New Orleans legende Allen Toussaint is omgevormd tot ‘Heerser Van Mijn Hart’. Little Wing van Jimi Hendrix heet vrij vertaald nu ‘Met De Wind Mee’. Gary Lucas ( o.a. gitarist bij Captain Beefheart, Jeff Buckley en Lou Reed ) schreef over deze bijzondere Nederlandstalig uitvoering: “Jimi zou trots geweest zijn op deze versie, door juist geen heavy maar akoestisch gitaar te gebruiken ontstaat een ademende ruimte voor Beatrice’s prachtige relaxte en slepende jazzy vertaling…het neemt je mee op een trip … en brengt je net op tijd terug voor een kopje thee… Bravo!”
De arrangementen op het album zijn ronduit prachtig; kosten noch moeite zijn gespaard. Het Zapp String Quartet is het ideale vehikel voor de strijkersarrangementen van Hein Offermans van Orkater en Jasper Le Clerq.

Niet alleen muzikaal is het top, ook de teksten zijn bijzonder. Het titelnummer ‘Langzaam Los’, dat handelt over een dode relatie, staat bol van de doordenkertjes die in potentie menige op springen staande relatie kunnen redden. “Ik ben ‘t buskruit voor jouw ziel,” zingt Beatrice onheilspellend. “Ten tijde van het schrijven van dat nummer, besefte ik ineens hoe mooi het zou zijn als ik het standpunt van de andere partij ook zou laten horen. Zo werd het een duet.” Met Maarten van Roozendaal als duetpartner. Het is een duet geworden dat past in de rijke vaderlandse traditie van het luisterlied, een soort Shaffy/List duet voor de moderne tijd. Ook de eerste single ‘Fluwelen Vlinder’ is een tekstueel juweeltje: “ze is een prooi maar toch op jacht”. “Het gaat over meiden die het geluk niet kunnen vinden en altijd op de verkeerde man gokken; de vlinders van de nacht,” verklaart Beatrice, die verder veel overlaat aan de interpretatie van de luisteraar.

De liedjes van Beatrice van der Poel schreeuwen haast om de context van het pluche van de theaters, om ten volle van ze te kunnen genieten. En dat kon! Ze was live te zien in de theaters t/m maart 2009 met haar semi-akoestische theatervoorstelling ‘Langzaam Los” onder begeleiding van Rob Stoop (piano, accordeon) en Thijs Vermeulen (bas).
In april klinkt haar nieuwe single “Met de Wind Mee” en een speciale radio-edit van de behekste blues “In Naam Der Liefde”. Ze laten een veelzijdige, bijzondere en krachtige persoonlijkheid horen.