In 1997 maakte Erikah Karst met 'Grown Woman' een absoluut droomdebuut. De plaat viel goed, de single 'My Heart Goes Out to You' schopte het tot Paradeplaat en de publiciteitsmachine begon te lopen. Na een duet met Spandau Ballets Toney Hadley, een Edison nominatie, een internationale platendeal en dito huwelijk verhuisde de Drentse zangeres naar Londen.

In Amerika nam ze een tweede album op, een plaat en een periode waar ze nu met gemengde gevoelens op terugkijkt. "Dat buitenlandavontuur was nooit een vooropgezet plan maar is me een beetje overkomen. Zo'n moment dat je in New York de Tower Records binnenstapt en dat ze daar jouw cd in de schappen hebben, met een eigen naamplaatje, is enorm kicken. Dat neemt niemand me meer af. Maar de platen zelf voelen eigenlijk niet als mijn platen. Ik werd in een hokje gedwongen, mocht niet zingen zoals ik wilde. Het moest allemaal alternatiever, men wilde kreuntjes en daarna werden er stemvervormers en housebeats overheen gegooid."

"Als ik eerlijk ben dan is een Amerikaanse doorbraak nooit een droom van me geweest. Daarvoor moet je alles -en soms ook wel jezelf- aan de kant zetten. Maar ik wil juist laten horen wie ik ben, hoe ik klink en dat kan nu ik weer terug ben in Nederland. Ik ben minder naïef geworden door wat ik allemaal heb meegemaakt."

Over haar Nederlandstalig album in 2009: "Daar komt de titel 'Eigenwijs' ook vandaan: dit is míjn tijd en míjn plaat en ik ga me door niemand meer de les laten lezen."