Jaap de Bok maakt al muziek vanaf 1981. Zonder enige noemenswaardig onderricht kocht hij in dat jaar zijn eerste gitaar, een jaar later gevolgd door een synthesizer, de KORG Polysix. Weer anderhalf jaar later, begin 1984, sloot hij zich aan bij een lokale coverband om het vak goed onder de knie te krijgen, want de eigen composities vloeiden moeiteloos uit zijn vingers. Je aansluiten bij een coverband is een zegen voor je muzikale kennis en voor de broodnodige stage ervaring. Er ontstaat echter een probleem als je met die coverband succes krijgt. In het geval van Jaap betekende dit dat hij ineens tien jaar en 600 optredens verder was in zijn leven. De band in kwestie heette Vike en was destijds een graag geziene gast in het covercircuit van Nederland. Al die jaren bleef Jaap zijn eigen songs schrijven, maar zonder de mogelijkheid om ze ook goed op te nemen.
Pas nadat hij Vike had verlaten dook hij de studio in, destijds nog een peperdure hobby, om er met twee ijzersterke en opzwepende rocksongs weer uit te komen: 'Come of Age' en 'Head to Heart'.

Na die opnames werd hij gevraagd om toe te treden tot de op dat moment meest succesvolle feestformatie van Noord-Holland, Stampvast. En ja hoor, Jaap trapte er weer in. Het vooruitzicht professioneel muzikant te worden trok hem te zeer om nee te zeggen en zich op zijn eigen muziek te richten. We praten dan over 1996, en weer is Jaap vele jaren kwijt aan het op poten zetten en houden van een coverband.

Ondertussen begon hij wel zijn eigen homestudio waar hij diverse songs voor de plaatselijke kermis produceerde voor zichzelf, onder zijn familiebijnaam De Bok, en voor vele anderen, waaronder uiteraard Stampvast. Met De Bok scoort hij in 1997 zowaar een heuse kermishit met een Nederlandstalige bewerking Bob Geldof's 'Great Song Of Indifference': 't Maakt Me Toch Niks Uit'. Het nummer wordt jarenlang gedraaid in heel Noord-Holland. Stampvast veranderde ondertussen langzaam in La Stampa, en behoudt haar professionele status tot op de dag van vandaag als meest geboekte feestband van Noord-Holland.
Met La Stampa wordt in 2001 een dance album gemaakt, getiteld 'Close', dat diverse somposities van Jaap herbergt. Met name het ijzersterke 'Now You Walk Away' en de titelsong 'Close' springen eruit. La Stampa breekt in 2001 en 2002 bijna landelijk door met de singles 'Maxima' en 'Dong Dong'. Diverse optredens in prime time tv- en radio shows vallen de band ten deel.
 

In 2003 zag eindelijk Jaap's eerste soloalbum het licht: 'Twelve'. Een magistraal album met goed in het gehoor liggende latin pop en rock. Liedjes met een goed gevoel en een sterke melodie. Bij het album liet Jaap zijn rockroots enigszins achterwege, voornamelijk omdat er op cruciale momenten geen geschikte rockgitarist voorhanden was. Het album opent met het schitterende 'Como Quieres Que Te Quiera', een lied van de Spaanse zangeres Rosario Flores, van een Engelse tekst voorzien door Jaap zelf. De volgende songs zijn eigen composities: het ijzersterke 'If Only', gevolgd door het knallende latin duet 'Vaya Con Amor'. Hierna wordt gas teruggenomen met het uiterst gevoelige 'So Good At Missing You', eveneens een eigen compositie.
Het vijfde lied is een ode aan Jaap's favoriete zanger, Steve Perry van de formatie Journey. Het lied 'Foolish Heart' stamt uit 1985 en was Perry's grootste solohit in Amerika.

Hierna volgen weer enkele eigen composities: krachtig en toch mooi met '4-ever And A Day' en gevoelig met 'Sunday Morning'. 'Abrazame' is een bewerking van een song van Julio Iglesias waarin pijn en gevoeligheid de hoofdrol spelen. Een lied dat op Jaap's lijf geschreven is. Het tweede duet op het album is het onvolprezen 'Born To Lose You', een krachtig stuk met opzwepende elementen uit de dance scene. Het is geschreven als vervolg op het magistrale Close, geschreven door Jaap, dat terug te vinden is op het gelijknamige album van La Stampa. Het tiende lied van Twelve is een duet met een van Volendam's meest in het oog springende artiesten: 'Irish' Piet Karregat. 'Black is the colour' is een Ierse traditional, die nog nooit zo mooi bewerkt is als hier.  Dit wordt gevolgd door 'Girl 18', een rock outcry. Het album wordt afgesloten met 'Love Needs No Reward', een gevoelig en majestueus nummer dat Jaap schreef voor zijn vrouw Harrijet in 1983 en in al die jaren niets aan kracht heeft ingeboet.

'Twelve' wordt verder gecompleteerd met een aantal bonussen: de Spaanstalige versie van 'Como Quieres Que Te Quiera' en de soloversie van 'Black Is The Colour'.  Ook staan de videoclips van 'Como Quieres Que Te Quiera' en 'If Only', beide opgenomen in Spanje in de nazomer van 2003 op het album. Deze clips markeerden de start van Jaap's eigen bedrijf 1Core Produxions, een audio- en videoproductiebedrijf.

Naast de nodige kermissongs leverde Jaap een serieuze compositie af in de zomer van 2005: 'Ik Dans Op De Dijk'. Gemotiveerd door het succes van die song besloot hij een Nederlandstalig album te maken: 'Van De Koude Grond'.

'Van De Koude Grond', zag het licht in juni 2008. De eerste release was voorzien van een futuristische hoes met Jaap op een maanlandschap. Deze release bevatte naast merendeels Nederlandstalige songs ook enkele Spaanse en Engelse liedjes.
In overleg met platenmaatschappij Multidisk is 'Van De Koude Grond' in februari 2010 opnieuw uitgebracht in een puur Nederlandstalige setting. Het album opent sterk met 'Ik dans op de dijk', een nieuwe versie van de lokale hit uit 2005. De tweede en derde song zijn bewerkingen van nummers van 'Twelve': 'Iemand Als Jij' (If Only) en 'Als Jij Gaat' (Abrázame). De vierde is een Nederlandstalige bewerking van 'Virginia' een oude hit van Bill Amesbury, tijdloos en pakkend.

Devilish Mary is een folkproject van Jaap de Bok en 'Irish' Piet Karregat. In samenwerking met violiste Anne Veerman en gitarist Mike Bond nemen zij in de loze uurtjes van Jaap's Studio 't Eigen Wijsje (voor zover Jaap loze uren heeft) folksongs op. Gewoon voor de lol. En lol heeft de vijfde song van 'Van de koude grond':  't Maakt Me Toch Niks Uit'. Dit is een speciale bewerking van de kermishit van Jaap uit 1997. Er zijn extra coupletten toegevoegd, verwerkt in een slow tempo intro en een rustig tussenstuk. Het maakt het nummer krachtiger en volwassener. Tel daarbij de live viool van Anne, de fluit en banjo van Piet en de gitaar en mandoline van Mike, en je hebt een topper!

Het album gaat verder met 'Mijn hele leven lang', de Nederlandstalige versie van '4-Ever And A Day', van 'Twelve'. Wat niemand weet is dat dit lied eerst in het Nederlands werd geschreven. 'Naar Huis' is Jaap's versie van 'Home' van Chris Daughtry. Rock in het Nederlands, dat kan dus ook. Track acht is  'Como Quieres Que Te Quiera' in een NL/Spaanse versie. 'Vrijdagavond grijpt nog even terug naar 'Twelve'. Dit is de NL versie van 'Sunday Morning'. Ook hier geldt dat dit lied eerst in het Nederlands werd geschreven.
'In het oude Volendam' is geschreven samen met Dick Plat van de BZN. Een ode aan het mooie dorp en haar historie. Dit wordt gevolgd door weer een geweldige feestdeun: 'Ouwe Knakker' is een bewerking van een Amerikaanse traditional die bekend is geworden door Pete Seeger en Bruce Springsteen.
De song 'Vrouwen' is geschreven samen met Rob van Hoogenhuizen van RTV West waarover later meer. Een vrolijke deun op een geinig thema dat alle mannen herkennen!

'VD24' is een magistrale ode van Jaap aan het vissersverleden van Volendam. Dit epische lied vertelt het verhaal van 4 Volendammer vissers die niet terugkeren van de strijd om het dagelijks brood. 'Van De Koude Grond' eindigt met een folksong in samenwerking met Devilish Mary. 'De Volgende Keer' is de Nederlandse bewerking van 'Dandelion Wine' van een oude held van Jaap de Bok: Ritchie Blackmore. Dit lied herbergt alles wat folk en Volendam verbindt: driekwartsmaat, feest en pijn.