Anneke Grönloh werd in Tondano, Noord-Celebes, Nederlands-Indië geboren en bracht haar eerste levensjaren in het door de Japanners bezette Nederlands-Indië door in een Japans concentratiekamp. Haar vader, een militair, was al voor haar geboorte geïnterneerd.

Na de oorlog vertrok het gezin Grönloh naar Nederland, en Anneke groeide op in Eindhoven. Op het Gemeentelijk Lyceum leerde Anneke Grönloh Peter Koelewijn kennen en trad zij samen met hem en zijn band Peter en zijn Rockets op tijdens feestjes.

In 1959 was Anneke de winnares van een talentenjacht, waarmee haar carrière als zangeres begon. Op 31 augustus 1964 trouwde zij met de Veronica-diskjockey Wim-Jaap van der Laan. Hij overleed in 2004.

Anneke vertolkt onder meer het krontjonggenre, met volksliedjes als Bengawan Solo, Boeroeng Kaka en Nina bobo. Hiernaast is Anneke ook bekend als vertolkster van jazzmuziek, haar lievelingsgenre.

Anneke Grönloh was begin jaren zestig een nationale beroemdheid en Nederlands eerste echte tieneridool. In deze periode beheerste zij de Nederlandse hitparade met de recordbrekende hits als Brandend Zand, Paradiso, Soerabaja en Cimeroni. In haar kielzog trok zij tienersterren als Willeke Alberti, Rob de Nijs en Trea Dobbs mee. Op het hoogtepunt van haar roem, in 1964, nam Anneke Grönloh deel aan het Eurovisie Songfestival met het liedje Jij bent mijn leven, waarvoor zij de publieksprijs ontving. Ze eindigde samen met België op een gedeelde tiende plek. Aan het eind van de jaren '60 begon zij ook aan een internationale zangcarrière.

In 2000 werd Anneke uitgeroepen tot "zangeres van de eeuw" vanwege het record aantal exemplaren dat er van haar single "Brandend Zand" was verkocht. In de zomer van 2005 exploiteerde zij sinds onbekende tijd een klein café in het binnenland van Frankrijk. In 2005 kwam een dvd uit van haar carrière en hitgeschiedenis en in 2006 van haar theatershow, Anneke and Friends; later dat jaar maakte ze deel uit van de theatervoorstelling Purper 100.